Abidin Dino - Mutluluğun Resmi

Ben Mutsuzum diyenler için, bu gün bir arkadaşımdan çok güzel bir e-posta aldım.

İçinde Mutluluğun Gizli Formülü yazıyormuş.. başlığı öyleydi ve dikkatimi çekti.. Heyecanla sonuna kadar okudum. Bazen farkında olmadan bir çok olay ve duruma negatif bakıyoruz. Nedense.. Tabi ki değiştirmek yine kendi elimizde.. Biraz düzenleyip sizlerle de paylaşayım istedim.

İşte Mutluluğun Gizli Formülü!

SAĞLIK için:
1. Bol bol su için.
2. Kahvaltıyı krallar gibi yapın, öğle yemeğini şehzade ve akşam yemeğini de dilenciler gibi az yiyin.
3. Ağaçlarda ve bitkilerde yetişen yiyecekleri daha fazla ve fabrikalarda üretilen gıdaları daha az tüketin.
4. Enerji,  heyecan ve duygu paylaşımı ile yaşayın.
5. Dua etmek, şükretmek ve konsantre olmak için kendinize biraz zaman yaratın.
6. Daha fazla oyun oynayın.
7. 2009′da ve evvelinde okuduğunuzdan daha çok kitap okuyun.
8. Her gün en az 10 dakika sessiz olarak oturun.
9. En az 7 saat uyuyun.
10. Her gün 10-30 dakika yürüyüş yapın. Ve yürürken hep gülümseyin.

KİŞİLİK için:
11. Hayatınızı başkalarınkiyle asla karşılaştırmayın.
12. Kontrol edemeyeceğiniz olumsuz düşünceleri veya teklifleri kabul etmeyin.  Bunun yerine enerjinizi olumlu şekilde şu an için harcayın.
13. Kendinizi fazla abartmayın; kendinizi ve sınırlarınızı aşmayın.
14. Kendinizi çok da fazla ciddiye almayın; bunu kimse yapmaz.
15. Kıymetli enerjini gevezelikle, dedikoduyla boş yere harcama.
16. Uyanık iken daha çok hayal kurun.
17. Kıskançlık, çekememezlik zamanın boşa harcanmasıdır.  İhtiyacınız olan herşeye zaten sahip olduğunuzu bilin.
18. Geçmiş meseleleri unutun. Partnerinizin geçmiş hatalarını hatırlatmayın. Bu durum mevcut mutluluğunuzu bozar.
19. Hayat, birisine kin duyarak zamanı boşa harcamak için çok kısadır.  Kimseden nefret ederek vakit kaybetmeyin.
20. Geçmişinizle barış yapın ki, şimdiki zamanı boşa harcatmasın.
21. Sizden başka hiç kimsenin, sizin mutluluğunuzdan sorumlu olmadığını bilin.
22. Hayatın bir okul olduğunu ve öğrenmek için burada olduğumuzu asla unutmayın.
23. Daha fazla gülümseyin ve kıkır kırı hep gülün.
24. Her tartışmayı kazanmak durumunda değilsiniz. Çokça aynı fikirde olmamak için anlaşın.

SOSYAL YAŞANTI için:
25. Ailenizi ve yakın dostlarınızı sık arayın.
26. Her gün diğerlerine iyi bir şey yapın.
27. Herkesi, herşey için affedin. Bu sizi dinlendirir.
28. 70 yaşından büyük ve 6 yaşından küçük kimselerle de vakit geçirin.
29. Her gün en az 3 kişiye gülümseyin ve tanımadığınız en az 1 kişiye “GÜNAYDIN” diyin.
30. Başkalarının sizin hakkınızda ne düşündüğü sizi aslında ilgilendirmez. İyi şeyler düşünmeleri için sadece iyi olun yeterli.
31. Hasta olduğun zaman işiniz size bakmamalı. Arkadaşlarınız bakmalı. Onlarla temasta olun.

HAYAT için:
32. Doğru şeyi yapın! Şimdi ve daima…
33. Faydalı, güzel veya neşe dolu olmayan herşeyden biraz uzak durun.
34. İnanç herşeyi iyileştirir.
35. Bir durum iyi veya kötü olsun, nasılsa değişecektir. Bunu unutmayın.
36. Nasıl hissettiğinizin önemi yok, haydi kalkın, giyinin ve ortaya çıkın. Biraz etrafta dolaşın.
37. En iyisine henüz sıra gelmedi. Belki de hiç gelmeyecek…
38. Sabah canlı olarak uyandığınız zaman, bunun için allaha şükredin.
39. Maneviyatınız daima mutludur. Kendizini sıkmayın, yeterince mükemel yaratıldık  Hadi mutlu olun.

mail alıntı- özel düzenleme.

Incoming search terms for the article:

• mutsuzum
• dailymotion sen olmay?nca mutsuzum videosu
• gülümse odaklan de?i?tir
• mutsuzum diyenler 2010
• mutsuzum yaz?
• mutsuzum YAZILARI
• sen olmay?nca
• veyanese

Çalışma hayatında yaptığınız iş kadar;  şirket hukuku ve fikri haklar son derece önemlidir.

Nasıl derseniz? Ödeyeceğiniz vergiden tutun, şirket yönetimine kadar bir çok değişken bulunmakta.

Şahıs şirketi, sermaye şirketleri farkları, ana sözleşme, dikkat edilecek hususlar, fikri haklar, yasal mevzuat ve uygulamaları vb. bir çok konudaki verilecek kararlar; en az yaptığınız iş kadar dikkat edilesi hususlar içerisindedir.

Kasım 2009 ‘da katıldığım Etohum Girişimcilik Kampında ; “ŞİRKETLER HUKUKU & FİKRİ HAKLAR” konusunda Av.Erdem TÜRKEKUL ‘un sunumunu izlediğimde; kendisinden bu faydalı sunumu dosya olarak rica etmiştim.  Saolasun beni kırmadı ve paylaştı. Ayrıca blog’umda paylaşmama da izin verdi.

Bende bana çok faydalı olan bu sunumu, bu konuda bilgi arayan diğer arkadaşlar için paylaşmayı önemli buluyorum. Umarım başkaları içinde faydalı olur. 

“ŞİRKETLER HUKUKU & FİKRİ HAKLAR”
Av.Erdem TÜRKEKUL
14 Kasım 2009 – İSTANBUL

Incoming search terms for the article:

• hak hukuk resimler

Bu gün Marjinal Yaklaşımlar’ın e-bülteninde aşağıdaki yazı ile karşılaştım… İlginç bir yazı..  Duygusal durumlardan etkilenmekten, çevremizdeki negatif duyguların çoğunu; farkında olmadan emdiğimizden bahsediyor. Buna sünger olmak diyor..  Acaba diye düşündüm.. ve kendime sordum; “Acaba gerçekten çevremizdeki etkileşimden bu kadar çok etkileniyor muyuz?” Cevabım isteksizce ama durumu çok iyi şekilde kavramış  olarak “Evet” oldu..  Sanırım biraz çözüm yolları üzerinde çalışmak gerek…

Neyse, Pozitif düşün, pozitif kal! İşte ilgili yazı aşağıda..

Negatif Duygulardan Kaçınmanın Yolları

Stres ve duygusal yük ile dolu bir dünyada amaçlı ve dengeli olmayı öğrenmek önem taşır. Korku, öfke ve hayal kırıklığı birer enerji olduğundan, bunları farkına bile varmadan insanlardan “kapma” potansiyeliniz yüksektir. Duygusal bir sünger olmaya yatkınsanız, bir başkasının negatif duygularından uzak durmayı ya da kalabalık içinde serbest dolaşan olumsuz duygulardan kaçınmayı bilmek yaşamsaldır. Bir başka sorun ise kronik endişe, depresyon ya da stresin savunma mekanizmanızı yıpratarak sizi duygusal bir süngere dönüştürmesidir. Birdenbire, özellikle benzer acıları olanlarla hiper uyumlu hale gelirsiniz. Empati böyle işler; kendi içimizde çözülemeyen çok önemli konulara yoğunlaşırız. Enerji açısından bakıldığında, negatif duygular pek çok kaynaktan doğabilir. Hissettiğiniz şey kendinize ya da bir başkasına ait olabileceği gibi, bir bileşim de olabilir. Aradaki farkı nasıl tanımlayacağınızı ve pozitif duyguları stratejik olarak nasıl yüreklendireceğinizi açıklayacağım. Böylece, size ait olmayan olumsuzlukları yüklenmeniz gerekmeyecek.

Bu, her zaman yapmayı bildiğim birşey değildi. Büyüme çağında, kız arkadaşlarım alışveriş merkezlerine ve partilere gitmek için sabırsızlanırlardı; ne kadar büyükse, o kadar iyiydi… Ama ben onların heyecanını paylaşmazdım. Kalabalık ortamlarda kendimi hep ambale olmuş ve bitkin hissederdim; nedenini bilmiyordum. Arkadaşlarım beni en tuhaf bakışlarla süzüp “Neyin var?” derlerdi. Tek bildiğim, kalabalık mekanlar ile ben bir arada olamıyorduk. Bu tür mekanlara kendimi iyi hissederek gider, oralardan sinirli, keyifsiz ya da berbat bir ağrı ya da sızı içinde ayrılırdım. Kuşkusuz, çevremdeki insanların duygularını emen devasa bir süngerdim.

Hastalarımda da başka insanların duygularını emmenin, panik atakları; depresyonu; aşırı yemeyi, seksi ve ilaç kullanımını; ayrıca, geleneksel tıbbi teşhis yöntemlerine kafa tutan bol miktarda fiziksel semptomu tetiklediğini gördüm. Hastalık Kontrolü ve Önleme Merkezleri, iki milyonu aşkın Amerikalının kronik yorgunluktan muzdarip olduğunu bildiriyor. Büyük ihtimalle, bu insanların çoğu birer duygusal sünger.

Aşağıda sunulan stratejiler, başka insanların duygularını emmeyi bırakmanıza yardımcı olacak.

Dr. Orloff’s PBS Special “Emotional Freedom Now!”

Incoming search terms for the article:

• pozitif yaz?lar
• kendinize enerji yükle
• pozitif kal?n
• pozitif kal
• pozitif enerjiyi d??ar? ç?karmak
• pozitif dü?ün
• pozitif dusun
• pozitif ba?ar?
• insan? iyi hissederek güzel yaz?lar
• duygusal yük

Aşağıdaki yazıyı bundan yaklaşık bir sene çok sevgili arkadaşım İlker Eroğlu‘nun blog’unda  okumuş, çok beğenmiştim. Fakat ne yazık ki yazıcı çıktısını alıp her gün bakmayı planlayarak astığımda yerinde de öylece unutmuştum.

Dün evde biraz odamı toparlarken tekrar yazıyı keşfettim. Keşfettim diyorum zira ilk karşılaştığımız o günlerde bir çok işim-uğraşım ve hiç bir şeye extra ayıracak zamanın yoktu.

Hata yaptığımı biliyor ama nerede olduğuna bir türlü karar veremiyordum. Sonrasında atalet ile baş başa kaldım.

Geçen zamandan sonra tekrar yazı ile karşılaştığımda en büyük problemimin aslında basit bir sorun olduğunu, zamanı yönetimini gerçekten beceremediğimi, alışkanlıklarımın hep bana zaman kaybettirecek şeyler olduğunu yada önceliklerimi acele kararlar, anlık değişikliklerle sürekli hatalı olarak belirlediğimi farkettim.

Bu zamansızlık, öncelik belirleyememek her kes için kurutulması gereken önemli bir batalık. Kurutulmadığı sürece, istenmeyen vıraklamaları duymak -hiç hoş değil-, içinde yetişen sineklere; özellikle kan emen türlerinden sivrilerine maruz kalmamak içten bile değil.

Hal böyle olunca bu işe bir el atmalı diye düşünüyor insan.

Tüm kaybettiğimiz zamanın özeti: hepsi bir alışkanlık ve ısrarla hatalı olanları yapmaya devam ediyoruz.

Benim için artık bu hata’dan vazgeçilmeliydi.. ve değiştirmeye karar verdim. Madem memnun değilim, neden katlanmalıyım ki? Çabalayıp değiştirmek elimde…

Olabildiğince günlük planlar yaparak, öncelikli işlerle uğraşarak zamanı yaşamaya karar verdim.

Planlı çalışıyor ve gereksiz herşeyden uzak durmaya çalışıyorum.

Ben’im için belki biraz geç oldu ama her zaman düşünür ve desteklerim.

“Hiç bir şey için geç değildir….”

Bu yazı’yı okumanız için sizlere tavsiye ederim…

Zaman Yönetimi – Önceliklerin Belirlenmesi

Günde iki saat daha fazlam olsa neler, neler yapardım ben, hayatımı ne güzel yaşardım diyenlerden misiniz? O halde bu yazı tam size göre!

İlk defa yaptığınız bir şey uzun sürer (yeni bir şarkı, yeni bir yol…) ama alışkanlıkla yaptıklarınız ne kadar kısa zamanda biter. Bazı zor zamanlar bir türlü geçmek bilmez, özellikle de bir yerde hapis gibi kaldığınız ama bazen de zamana en çok ihtiyacınız olduğunda sizi bir başınıza bırakıverir.

İşin doğrusu zaman sizinle inatlaşmıyor, sizin zamanı algılamanız değişiyor. Uzmanlar bu duruma “zamanın göreceliği” diyor. (Einstein bunun üzerine kocaman bir kuram bile yaratmış)

Zaman algılanan ve gerçek zaman olarak ikiye ayırabiliriz. İkisi arasındaki ilişki ise gerçek zaman ölçülebilir, algılanan zaman ise sizin tarafınızdan hissedilir. Gerçek zaman çoğunlukla mühendislerin kullandıkları ve ihtiyaç duydukları bir veridir. Yani biz insanlar aslında sosyal hayatımızda sadece algılarımızla yaşıyoruz.

Eğer ki bir gün yetmemeye başladıysa, muhtemelen hayatınızda normal gitmeyen bir şeyler var. Seslerinizi duyar gibiyim, işlerim çok yoğun, hep bir yerlere yetişmek zorundayım, aileme zaman ayıramıyorum… Üzgünüm sizin için üzülmeyeceğim çünkü hayatınızı cehenneme çeviren yine kendinizsiniz.

Zaman ve yetişme / yetişmeme kabusunu yaratan birkaç nedene bakalım:

– Plansızlık
– Öncelikleri belirleyememek ve sıralayamamak
– Ertelemek
– Kendini gereğinden fazla işe adamak
– Acelecilik
– Kırtasiyecilik ve verimsiz okuma
– Rutin ve gereksiz işler
– Açık kapı politikası (hayır diyememek)
– Gereksiz telefonlar
– Gündemsiz ve verimsiz toplantılar
– Kararsızlık
– Yetki verememek
– Dağınık masa ve büro düzeni

Tamam, bunlar var da ne olacak, bunlardan kaçamayız, bizim sosyal çevremizde veya şartlar bunu böyle yaptığı için diyebilirsiniz. Böyle diyenlere size cehenneminizde sıcak günler diliyorum. Çıkmak isteyen dostlar beni takip etsin:

Hayatınızı iyileştirmek için bugünden daha iyi bir gün olamaz.

Adım 1 – Ne yaptığınızı biliyor musunuz?

Gün boyu kendinizi gözlemleyin, neye ne kadar zaman ayırdığınızı not edin. Böylece gün içinde bazı işlere gerektiğinden fazla zaman ayırıp ayırmadığınızı ölçmüş olursunuz. Belki bazı şeyleri çok gereksiz yere yapıyor olabilirsiniz!

Zaman Kaybettiriciler neler olabilir?

– Ziyaretçiler
– E-Posta
– Dedikodu
– Gereksiz titizlik
– Kahve sohbetleri
– Düzensizlik
– Hayır diyememek
– Geciktirme
– Beklemeler
– Aksaklıklar

Ben şahsen beklemeler ve kahve sohbetleri nedeniyle epeyce zaman kaybettiğimi fark ettim.

Adım 2 – Çevrenizi düzenleyin!

Siz artık cennet yolunda ilerliyorsunuz. Bunu çevrenizdekilere hissettirin.

İş yerinizdeki masanızda iş dışındaki şeyleri kaldırın. Masanızı düzenleyin
Evinizi düzenleyin, evde yaptığınız rutin işlerinizi en kısa sürede bitecek şekilde yeniden organize edin.

– Dağınıklık:
– Yorgunluk,
– Verimsizlik,
– Baş edememe hissi,
– Stres ve hâkimiyet yoksunluğu oluşturur,
– Ayrıca yaşamınızı kısıtlar.

Adım 3 – Kendinize bir yol belirleyin!

1. Hafta boyunca yapmak istediklerinizi listeleyin ve öncelik sırasına dizin. Haftalık yapamayacak kadar hızlı değişken bir işiniz varsa en azından her akşam 15 – 30 dakika arası yarın yapacağınız işlere konsantre olun ve gününüzü kafanızda canlandırın.
2. Öncelik belirleme yöntemini öğrenin
3. “Günlük yapılacaklar” listesini önceliklerine göre hazırlayın.
4. Listenizin başındaki işlere büyük bir dikkatle yaklaşın.
5. Başladığınız işi bir kerede tamamlayın.
6. Daha iyi nasıl olur diye sorun ve kendinizi geliştirin!

Öncelikleri belirleme:

Bu doküman hazırlanırken Kişisel Zaman Yönetimi, Marion E. Haynes kitabından ve Banu Gökçül, Leadership Skills ders notlarından faydalanılmıştır.

Not: Özetleyen yazarı bilinmiyor. Çok aradım ama bulamadım. Biri orjinal kaynağı hakkında bilgi verilirse eklemek isterim.

Evrende torpilim var! – aykut oğut

Bir kaç gündür okuyordum, bu gün bitirdim. Çok beğendim, hemen alıp okumanızı size de tavsiye ederim. Yorumlarımı en kısa sürede aktaracağım!

. . .

Kitabın bir de web sitesi var..
İncelemek isterseniz:  http://www.evrendentorpilimvar.com

Incoming search terms for the article:

• Gülümse Odaklan De?i?tir
• odaklan ve ba?ar
• k?sa yaz?lar gülümse
• iyi bayramlar gülümse
• gülümse-odaklan-de?i?tir
• aykut ogut un hayat hikayesi
• gülümse de?i?tir odaklan
• gulumse odaklan degi?tir com
• evrendentorpilimvar com
• evrenden torpilim var e-book

İş dünyasının networklerinden biri olan Pronected.com‘a üyeyim. Sitede henüz pek aktif değilim ama yakın gelecekte bu network’ü sıkı bir şekilde kullanmayı planlıyorum. Dün siteden bir ileti aldım. Bu ileti; Pronected içinde, iş dünyasını ve profesyonellerini ilgilendiren makaleler, çalışmalar ve akademik yayınların paylaşıldığı bir grubun e-postasıydı.

Açıkçası içeriğine göz atıp okuduktan sonra yazı çok hoşuma gitti, çok faydalı bir makale olduğunu gördüm ve paylaşmak istedim. Hemen yazarını buldum ve mesajlaştık.

Alper bey beni kırmadı ve yayınına izin verdi. Bende  sizlerle paylaşıyorum.

Bir iş fikrinden iş çıkarmak !

Alper Akça / Bilişim / Üst Düzey Yönetici
ekolik digital services – 12 Kasım 2009 link

Genç nüfus oranının tavanlarda dolaştığı bir ülke Türkiye. Kalabalık bir ülkeyiz ve giderek de kalabalıklaşıyoruz. Üstelik toplumun çocuk yapmaya ve gençleşmeye teşvik edildiği bir dönemdeyiz. Çok şanslıyız. Neden mi? Aslında bu coğrafyada kaynak sıkıntısı yok. Ekonomik göstergelere baktığımızda yıllardır büyüyen bir yapı var. Arada krizler yaşıyoruz ama bir şekilde büyümeye devam ediyoruz. Daha hızlı büyüme için daha yeni iş fikirlerine ve bu fikirlerden iş çıkarmaya ihtiyacımız var.

Ya işsizlik? Büyüyen ekonomilerde işsizlik düşük olur. Bizde rekor üstüne rekor kırıyor. Milyonlara varan genç insan çıkış yolu arıyor…para kazanmak, kendi ayakları üstünde durmak daha da önemlisi başarmak, değer yaratmak istiyor. Herkesin aklında iş fikirleri, projeler, projeler ve projeler. Proje kelimesi her yerde. Toplumsal hayatımızın bir parçası olmuş durumda “abi süper bir projem var” cümleciği.

Yeni fikirlerle geliştirilmiş projelere, iş planlarına ihtiyacımız var. Girişimciliğin artması sayesinde çift haneli büyüme rakamlarına ulaşmak mümkün. Bu hem ruh meselesi hem de planlama. İşte bu yüzden aklınıza gelen bir iş fikrini projem var diye etrafınıza satmadan önce yapmanız gerekenleri kısaca özetlemek istedik.

Unutmamak gerek.
Fikrin neyse zikrin odur. Ve de…
Akıl akıldan üstündür.

Nasıl iş fikri bulurum?
1. Kendiniz yeni bir fikir geliştirebilirsiniz.
2. Başkasının fikrini kopya çekersiniz.
3. Başkasının fikrini kopya çekip geliştirebilirsiniz.
4. İyi bir fikri satın alabilirsiniz.
5. Hiçbir fikriniz yoktur ama paranız vardır, proje sipariş edersiniz.

Bir numaradan hareket ettiğinizi düşünerek süreçlerinize katkı sağlayacak adımları aşağıda bulacaksınız. Enerji, sinerji, birlikten kuvvet doğar gibi klasik söylemleri hiçbir zaman unutmamak gerek. Tek başına ne başarabilirsin? Potansiyel kişileri ki bunlar dostların, ailen, samimi iş arkadaşların ya da iş yerindeki tüm ekip arkadaşların olabilir sürece dâhil etmekten çekinmemelisin. Yaratıcı fikirlerin, yeni önerilerin kimden geleceğini kimin hangi kapıyı açabileceğini bilemezsin. Yani PAYLAŞ ve beraber GELİŞTİR!

Adımlar;
1. Yoktan var etme. Önce her şey toz bulutuydu ve şimdi süper bir fikrin var!
2. Fikrini ameliyat masasına yatır. Daha derinlere bakmak gerek.
3. Fikir haritasını çıkart. Beyin fırtınası yaparak odaklanacağın noktaları ve yan etkilerini çizerek çalış. Olası yeni fikirleri ve gelişimini görsel bir şema haline getir, tabloları ve matrisleri kullan.
4. Grup çalışması yap ve genel fikir için bir anket düzenle.
5. Grup çalışmasıyla proje fikri ve geleceği hakkında tartış.
6. Sorun ağacını hazırla, çözümleri tartış ve belirle.
7. Büyük resmi çizmeye çalış, fikri ana hatlarıyla toparla.
8. Projenin, ismini, hedeflerini ve amacını yaz.
9. Araştırma ve analizler yaparak bilgi havuzu hazırla.
10. Proje formatına uygun şekilde iş planını yazmaya başla.
11. Pilot çalışma veya örnek faaliyetler gerçekleştir.
12. Bütçe dahil, iş süreçlerini tek tek anlatan iş planını bitir.

Yazan: Alper Akça / ekolik digital services – Project developer

Incoming search terms for the article:

• lis ba?ar
• OGUZHAN B?R ENERJ? RESM
• süper i? fikirleri

Kıssa dan hisse hikayeleri hep çok severim. Bu yazıda paylaşmak istediğim; hayatta kişiliğinizi, çalışmalarınızı, başarılarınızı, kısaca sizi tartıp, ölçecek kişilerin kim olması gerektiği ve söyleyecekleri sözlerin sizin için ne kadar anlamlı olması gerektiğini tekrar düşünmeniz… Yazının orjinal kaynağının neresi olduğunu bilmiyorum, bana bir arkadaşımdan e-posta ile geldi ve birisi bunun yazarı şu kişidir, şu sitesidir derse lütfen söylesin kaynak göstermek isterim.

Vaktiyle bir bilge hoca, yıllarca yanında yetiştirdiği öğrencisinin seviyesini öğrenmek ister.

Onun eline çok parlak ve gizemli görüntüye sahip iri bir nesne verip:

“Oğlum” der, “Bunu al, önüne gelen esnafa göster, kaç para verdiklerini sor, en sonra da kuyumcuya göster. Hiç kimseye satmadan sadece fiyatlarını ve ne dediklerini öğren, gel bana bildir.”

Öğrenci elindeki ile çevresindeki esnafı gezmeye başlar.

İlk önce bir bakkal dükkanına girer ve “Şunu kaça alırsınız?” diye sorar .

Bakkal parlak bir boncuğa benzettiği nesneyi eline alır; evirir çevirir; sonra:

“Buna bir tek lira veririm. Bizim çocuk oynasın” der.

İkinci olarak bir manifaturacıya gider. O da parlak bir taşa benzettiği nesneye ancak bir beş lira vermeye razı olur.

Üçüncü defa bir semerciye gider: Semerci nesneye şöyle bir bakar,

“Bu der :” benim semerlere iyi süs olur. Bundan “kaş dediğimiz süslerden yaparım. Buna bir on lira veririm.”

En son olarak bir kuyumcuya gider. Kuyumcu öğrencinin elindekini görünce yerinden fırlar.

“Bu kadar değerli bir pırlantayı, mücevheri nereden buldun?”

diye hayretle bağırır ve hemen ilâve eder.

“Buna kaç lira istiyorsun?”

Öğrenci sorar: “Siz ne veriyorsunuz?”

“Ne istiyorsan veririm.”

Öğrenci, “Hayır veremem.”

diye taşı almak için uzanınca kuyumcu yalvarmaya başlar:

“Ne olur bunu bana satın. Dükkânımı, evimi, hatta arsalarımı vereyim.”

Öğrenci emanet olduğunu, satmaya yetkili olmadığını, ancak fiyat öğrenmesini istediklerini anlatıncaya kadar bir hayli dil döker.

Mücevheri alıp kuyumcudan çıkan öğrencinin kafası karma karışıktır. Böylesi karışık düşünceler içinde geriye dönmeye başlar.

Bir tarafta elindeki nesneye yüzünü buruşturarak 1 lira verip onu oyuncak olarak görenler, diğer tarafta da mücevher diye isimlendirip buna sahip olmak için her şeyini vermeye hazır olan ve hatta yalvaran kişiler..

Bilge hocasının yanına dönen öğrenci, büyük bir şaşkınlık içinde başından geçen macerasını anlatır.

Bilge sorar:

“Bu karşılaştığın durumları izah edebilir misin?”

Öğrenci:

“Çok şaşkınım efendim, ne diyeceğimi bilemiyorum, kafam karmakarışık” diye cevap verir.
Bilge hoca çok kısa cevap verir:

“Bir şeyin kıymetini ancak onun değerini bileni anlar ve onun değeri bilenin yanında kıymetlidir.”

Her insanın hayatında varlığını ve değerini bilen, hisseden, fark eden kuyumcular mutlaka vardır.

Mesele kuyumcuyu bulmaktadır… Kuyumcuyu bulabilmeniz dileği ile….

Siz, hiç bir Ağacı hiç yumrukladınız mı? Ya da yumruklamayı bir kenara bırakalım,  yumruklamayı hayal ettiniz mi? Bence bu yazı sizin iç benliğinizi biraz yumruklayabilir!!! kaynak: marjinal.com.tr

Yazar: Warren Tattersall / Orjinali: http://ezinearticles.com/?Building-Sales-Skills—Punching-the-Tree&id=1672192

Gençliğimde, henüz satış ve pazarlama alanında yeniyken, hayatım boyunca unutamayacağım bir hikaye duymuştum. Hikaye, uzun zaman önce yaşamış bir Japon dövüş sanatları ustasıyla ilgili. Hikayenin kaynağını belirtemem ya da gerçek mi yoksa şehir efsanesi mi olduğunu söyleyemem; ama, satış ve yaşam konusundaki öğretisi nedeniyle tekrar tekrar anlatılmaya değer.

Hikaye, Japonya’da dövüş sanatlarında her zaman lider olan saygın bir samuray ailesini anlatıyor. Yeni neslin en büyük oğlu, çok yetenekliymiş ve yeteneğinden fazlasıyla eminmiş. Her işin kolaylıkla üstesinden gelir, yaptığı her dövüşü kazanırmış.

Ulusal unvan kazanma günü geldiğinde, yeteneklerinden son derece emin bir biçimde dövüşmeye gitmiş.

Ne var ki, dövüş umduğu gibi gitmemiş, kaybetmiş, fena halde yenilmiş, aşağılanmış, ailesi utanmış.

Turnuvayı bırakmış ve şehri terk etmiş. İnsanlardan uzakta, ormanda yaşamaya başlamış.

Yalnız kaldığında, kibiri bir yana bırakması ve sanatını temelden yeniden öğrenmesi gerektiğini anlamış. Ormandaki en uzun ağacı bulmuş, önünde saygıyla eğilmiş ve ağaca vurmak suretiyle yumruk ve tekme alıştırmaları yapmaya başlamış.

Çalışmasının sonucu, ağaç üzerinde değil ama elleri ve ayakları üzerinde görülmüş. Başlangıçta çok acı çekmiş.

Günler, haftalar ve aylar boyu ağacı tekmeleme ve yumruklama alıştırması yapmış; ormanda yiyecek arayarak yaşamış.

Ağacın kabuğu üzerinde çok az düzleşme olmuş; değişim, ağaçta değil, ona vuran el ve ayaklarda gerçekleşiyormuş. Derisi soyulmuş eklem yerleri iyice sertleşmiş, nasırlar oluşmuş, kas ve kemikleri güçlenmiş, tekniği iyileşerek dövüşçüyü boyun eğmez ağaca bütün gücüyle defalarca vurabilir hale getirmiş.

Nihayet, ağaç boyun eğmeye başlamış; ağaç kabuğu, darbelerden dolayı yavaş yavaş dökülmeye yüz tutmuş; eğitim, günler boyu sürmüş.

Sonunda, aylar sonra, ağacın gövdesi çepeçevre aşınmış ve ağaç ölmüş.

Ağaçtan son yaprak da düşünce, genç adam diz çökmüş ve ağacı onurlandırmış. Ardından, ormanı terk edip şehre dönmüş.

Merhamet etmeyi öğrenmek için bir süre diğer dövüşçülerle çalışmış ve ulusal unvan dövüşlerine kayıt yaptırmış.

O gün karşısına çıkan her dövüşçüyü alt etmekle kalmamış, yaşamı boyunca da hiçbir dövüşte yenilmemiş.

İlginç bir hikaye; peki bizim için ne ifade ediyor?

Aslında şunu söylüyor; elimizden gelenin en iyisi olmak için doğal yetenekten fazlasına ihtiyacımız var.

İşyerinde, hepimiz pek çok açıdan birer savaşçı gibiyizdir. Yumruklarımızla savaşmayız belki ama, işimiz ve ailemiz adına sonuç almak için bütün becerilerimizi kullanırız.

Bazen, işlerimizin bir parçası olan ve basitçe yapılması gereken temel aktiviteler söz konusudur.

Bazen de iki sonuç vardır; işi yaparız ama aynı zamanda ihtiyacımız olan becerileri de öğreniriz: tutarlı çalışma alışkanlıkları, reddedilmeyle başa çıkma, dinlemeyi öğrenme, insanların bizi açıkça anlayabilmeleri için kelime ve dil becerilerini geliştirme.

Tavır ve yöntemlerimizde olgun olmamız gerekir ve bu da yalnızca deneyimle olur.

Bazı şeyleri tekrar tekrar yapmanız gerekir.

Öyleyse, bu küçük hikayeyi düşünün ve aklınızın bir köşesine yerleştirin. Uzun ve zor bir işiniz olduğunda, üstelik de sonuç getirmeyecek bir iş gibi görünüyorsa, durun ve işe daha yakından bakın. Sizi daha güçlü ve yetenekli kılıp kılmayacağını değerlendirin.

Bu iş aslında mesleğiniz ve yaşamınız adına “ağacı yumruklamak” mıdır?

Sizde ve kimliğinizde değişim yaratacak mıdır?

Böyle bir işi güç ve tutarlılık ile yapmak, sizi yaşamınızda güçlü, deneyimli ve kendinden emin bir savaşçı haline getirecek midir?